Toediening van medicijnen:

Medicijnen kunnen op verschillende manieren worden toegediend, namelijk door injectie, oraal (via de bek), percutaan (via de huid) of door plaatselijke toediening.
De wijze van toediening van medicijnen via de bek zal afhankelijk zijn van de vorm van de medicijnen. Dit kunnen onder meer zijn: poeders, capsules, tabletten, drankjes.

Medicijnen die niet al te vies smaken kunnen door voedsel of drinkwater worden gemengd. Het dier moet dan wel kunnen / willen eten en/of drinken. Vaak moet een medicijn geforceerd worden toegediend omdat het niet lekker smaakt of ruikt. Of gewoon omdat het dier het medicijn niet uit eigen beweging wil inslikken.

Kat:

Een kat leggen we in liggende houding op een tafel, stoel, bank en we laten iemand zijn voorpootjes beet houden. Zelf omvatten we met de ene hand het kopje en openen met het andere het bekje.

Daarna duwen we met de duim en de daartegenover geplaatste middelvinger van de hand, waarmee we de kop vasthouden, de wangen binnenwaarts. Het dier kan nu niet bijten, want dan zou het zichzelf bezeren, het bekje blijft nu geopend. Bij dieren met ontstekingen aan de wangen niet de wangen binnenwaarts duwen, dit is erg pijnlijk.

De hand waarmee we het bekje hebben geopend, is nu vrij om er het medicijn mee toe te dienen. Het is soms handig het kopje van de kat iest achterover te buigen. Tabletten en capsules dienen zeer ver achterin de keel te worden gebracht. Daarna sluit u de bek snel en masseert of wrijft het strottenhoofd, totdat u de kat ziet slikken.

Vaak hoeft u dit alles niet te doen en kunt u het medicijn in iets lekkers (vlees) verstoppen, waarna het spontaan wordt opgegeten.
Er zijn ook katten die het helemaal niet erg vinden, dat er aan hun bek wordt gezeten om er bv een tablet in te doen.

Hond:

Het verstoppen van een medicijn in iets lekkers werkt ook bij honden, maar soms moet ook bij dit diersoort worden ingegrepen, zodat zij hun medicijn binnen krijgen. In dergelijke gevallen moeten we ervoor zorgen dat we de hond goed in bedwang kunnen houden, desnoods met een 2e persoon. We leggen de ene hand met de duim naar beneden om de bovenkaak (neus) heen. zodanig dat duim (aan ene zijde) en vinger (aan de andere zijde) juist achter de hoektanden klemmen. Met de ander hand wringen we de onderkaak naar beneden. Zodra de bek geopend is, duwen we de 'bovenkaakse' duim stevig tegen het gehemelte van de hond (met de hand de bovenkaak nog steeds vasthouden). Vanwege een reflex blijft de bek van het dier dan geopend. De andere hand kan de onderkaak dan loslaten en voor het toedienen van het medicijn worden gebruikt. Verder wrijven als bij een kat. (zie boven)

Is het medicijn vloeibaar, dan mag dit nooit direct op de tong of achterin de keel worden gegoten. Het zou dan makkelijk de luchtpijp in kunnen lopen. (geldt voor kat en hond)

Toediening van vloeibare medicijnen kan via de mondhoeken plaatsvinden. Trek voorzichtig een mondhoek naar buiten en giet of druppel het medicijn daarin, waarna het in de wangzak zal wegzakken. Het dier zal daarna gaan slikken en zodoende het medicijn naar binnen kriijgen. Niet teveel in één keer, zodat het dier zich niet verslikt.

Copyright 2009 © • webmaster Soraya